O Sensei Morihei Ueshiba

De man op de portretfoto hierboven is de grondlegger van het Aikido, dit is O Sensei (grootmeester) Morihei Ueshiba.

O Sensei is geboren op 14 december 1883 (in Tanabe, Osaka).

Als kind worstelde O Sensei met een zwakke gezondheid en ontstond bij hem het besluit dat hij de gevechtskunsten zou bestuderen. En dat gebeurde ook.


Hij bestudeerde intensief meerdere gevechtskunsten onder evenveel leraren. Ook was hij een spiritueel man, als kind bestudeerde hij het zenboedhisme, en later trad hij toe tot de Shinto-school Omoto-kyo van Wanisaburo Deguchi. Als jonge man was hij militair tijdens de Russisch-Japanse oorlog, en later was hij lijfwacht van eerdergenoemde Wanisaburo Deguchi tijdens diens (turbulente) periode in Mongolie.

Nadat O Sensei het meesterschap in verschillende gevechtskunsten behaald had werd hij instructeur aan de beste japanse militaire academies. Ondanks het feit dat hij een groot krijger was, was O Sensei vooral een spiritueel en (hoe tegenstrijdig het ook klinkt) vredelievend man.

Het ontstaan van Aikido en de achterliggende filosofie heeft zijn oorsprong in drie visioenen die O Sensei had.

Het eerste visioen had plaats in 1925 toen hij 42 was, dit gebeurde nadat hij een hoog gegradueerde zwaardvechter verslagen had (O Sensei was tijdens dit gevecht ongewapend). Na het gevecht ging O Sensei in zijn tuin zitten. "Opeens begon de aarde te schudden. Gouden mist kwam uit de grond zetten en nam mij in zich op. Ik voelde me als veranderd in een gouden beeld, en mijn lichaam was zo licht als een veer. Opeens begreep ik het doel van de schepping: De weg van de krijger is het verspreiden van goddelijke liefde, het omarmen en verzorgen van alles. Tranen van dankbaarheid en vreugde rolden van mijn wangen. Ik zag de gehele aarde als mijn thuis, en de zon, maan, en sterren als mijn goede vrienden. Alle gehechtheid aan stoffelijke materialen verdween."

Het tweede visioen vond plaats in december van 1940. "Rond twee uur in de ochtend toen ik bezig was met mijn rituele reiniging, vergat ik opeens elke gevechtstechniek die ik ooit geleerd had. Alle technieken die mijn leraren op mij overgedragen hadden voelden nieuw aan. Nu waren ze gereedschappen voor het cultiveren van leven, kennis, deugdzaamheid en verstandelijk denken, geen middelen om mensen te vernietigen."

Het derde en laatste visioen had hij in 1942, gedurende de ergste gevechten van de tweede wereldoorlog en een van de zwartste bladzijden uit de geschiedenis. O Sensei had een visioen over de grote geest van de vrede, een weg die kan leiden tot eliminatie van alle strijd en tot verzoening van de mensheid. "De weg van de krijger is verkeerd begrepen en gebruikt als een middel om mensen te doden en te vernietigen. Zij die competitie zoeken begaan een grote vergissing. Iemand slaan, verwonden, of vernietigen is de ergste zonde die iemand kan begaan. De echte weg van de krijger is het voorkomen van bloedvergieten, het is de kunst der vrede, de kracht van de liefde." Na dit visioen wijde O Sensei elke verdere minuut van zijn leven aan het verfijnen en verspreiden van Aikido, de kunst der vrede.

O Sensei verliet ons op 26 april 1969 (Tokio).